| Een dure Ronaldo rendeert vaak niet |
Geplaatst op 25/06/2010 om 12:44
| Onlangs maakte de KNVB de uitkomst van haar jaarlijkse financiële benchmark bekend: in het betaald voetbal zijn er slechts een paar clubs die voldoen aan de norm dat maximaal zestig procent van de inkomsten besteed mag worden aan personeelskosten. Als ik dat lees, schieten er een paar dingen door m’n hoofd. 1. Voetbalclubs in het betaald voetbal zijn vanuit bedrijfseconomisch perspectief gezien gewone ondernemingen, die dan ook als zodanig moeten worden geleid. 2. De meeste clubs hebben de grootste moeite om deze financiële realiteit een goede invulling te geven, waardoor hun continuïteit nogal eens in gevaar komt. 3. Ik herken de gewenste verhouding die de KNVB noemt tussen inkomsten en personeelskosten.. Het businessmodel van succesvolle ondernemingen analyserend, kom ik altijd wel een aantrekkelijk productiviteitsconcept tegen. Een aantrekkelijk rendement vloeit immers voort uit een optimale inzet van de beschikbare middelen. En van die middelen is de factor arbeid veruit de belangrijkste. Slechtrenderende ondernemingen besteden zestig procent of meer van hun toegevoegde waarde aan personeelskosten. Ondernemingen met een uitgekiend businessmodel waarin het bedrijfsproces, de klanten en toeleveranciers goed zijn ingevuld, slagen erin om hun personeelskosten te beperken tot (ver) onder de vijftig procent van de toegevoegde waarde. En dat leidt tot een winstgevendheid die ervoor zorgt dat deze ondernemingen ook in de toekomst hoog in de eredivisie van het bedrijfsleven meedraaien. Zowel in het betaald voetbal als in het bedrijfsleven zijn het spel en de knikkers belangrijk. Paul Mencke Partner Govers Accountants/Adviseurs |
Column:
We zitten in een vreemde tijd. Er is sprake van een doorzettende globalisering, met als gevolg dat ook bedrijven verscholen in het Oost-Nederlandse coulissenlandschap rechtstreeks moeten concurreren met ondernemingen in Shenzen of Wuhan.